abdicate

ដាក់រាជ្យ

1. verb ដាក់រាជ្យ, លាលែងពីរាជសម្បត្តិ
   to formally give up a monarch's throne or supreme power
   លះបង់រាជបល្ល័ង្ក ឬអំណាចកំពូលជាផ្លូវការ
   The king decided to abdicate in favor of his eldest son.
   ព្រះមហាក្សត្របានសម្រេចព្រះទ័យដាក់រាជ្យដើម្បីប្រគល់ឱ្យបុត្រច្បងរបស់ទ្រង់។
2. verb បោះបង់ចោលការទទួលខុសត្រូវ, លះបង់
   to fail to fulfill or undertake a duty or responsibility
   មិនព្រមបំពេញ ឬបោះបង់ចោលកាតព្វកិច្ចឬទំនួលខុសត្រូវ
   The government must not abdicate its responsibility to protect citizens.
   រដ្ឋាភិបាលមិនត្រូវបោះបង់ចោលការទទួលខុសត្រូវក្នុងការការពារពលរដ្ឋនោះឡើយ។

Synonyms: renounce, resign, relinquish, step down, surrender

Antonyms: assume, seize, accept

Forms: abdicated, abdicating, abdicates