absolutist

អ្នកនិយមអំណាចផ្តាច់ការ

1. noun អ្នកនិយមអំណាចផ្តាច់ការ
   a person who supports absolute control or principles
   មនុស្សដែលគាំទ្រអំណាចផ្តាច់មុខ ឬគោលការណ៍ដាច់ខាត
   The king was an absolutist who ruled alone.
   ព្រះមហាក្សត្រជាអ្នកនិយមអំណាចផ្តាច់ការដែលគ្រប់គ្រងប្រទេសតែម្នាក់ឯង។
2. adjective ផ្តាច់ការ, ដាច់ខាត
   accepting no compromise or limit
   ដែលមិនទទួលយកការសម្របសម្រួល ឬគ្មានដែនកំណត់
   He took an absolutist stance on free speech.
   គាត់បានប្រកាន់ជំហរដាច់ខាតលើសេរីភាពនៃការបញ្ចេញមតិ។

Synonyms: authoritarian, autocrat, dogmatist

Antonyms: democrat, relativist

Forms: absolutists