alone

ម្នាក់ឯង

1. adjective តែម្នាក់ឯង, ឯកោ
   without other people around
   ដោយគ្មានមនុស្សដទៃនៅក្បែរ
   She lives alone in a small house.
   នាងរស់នៅតែម្នាក់ឯងក្នុងផ្ទះតូចមួយ។
2. adverb តែម្នាក់ឯង, ដោយខ្លួនឯង
   without help from anyone else
   ដោយគ្មានជំនួយពីនរណាម្នាក់
   He did the work all alone.
   គាត់បានធ្វើការងារនោះតែម្នាក់ឯង។

Synonyms: solitary, single, isolated

Antonyms: together, accompanied