babbler

មនុស្សរវើរវាយ

1. noun មនុស្សរវើរវាយ, អ្នកនិយាយរអ៊ូរទាំឥតប្រយោជន៍
   A person who talks foolishly or excessively.
   មនុស្សដែលនិយាយឥតប្រយោជន៍ ឬនិយាយច្រើនគ្មានខ្លឹមសារ។
   Pay no mind to that foolish babbler.
   កុំទៅស្តាប់មនុស្សនិយាយរវើរវាយឥតប្រយោជន៍នោះអី។
2. noun សត្វបក្សីបាប់ប្លឺ
   A small songbird with a loud or chattering call.
   សត្វស្លាបតូចមួយប្រភេទដែលចូលចិត្តស្រែកយំឮៗ ឬជជែកគ្នា។
   We spotted a yellow-eyed babbler in the bushes.
   យើងបានប្រទះឃើញសត្វបក្សីបាប់ប្លឺភ្នែកពណ៌លឿងមួយក្បាលនៅក្នុងគុម្ពោតព្រៃ។

Synonyms: chatterer, chatterbox, prattler

Forms: babblers