backhand

វាយដោយខ្នងដៃ

1. noun ការវាយខ្នងដៃ, ការទះដោយខ្នងដៃ
   a stroke played with the back of the hand facing the direction of the stroke
   ការវាយកូនបាល់ដោយប្រើខ្នងដៃឆ្ពោះទៅមុខ
   His backhand is his strongest shot in tennis.
   ការវាយខ្នងដៃរបស់គាត់គឺជាការវាយដ៏ខ្លាំងបំផុតក្នុងកីឡាវាយកូនបាល់។
2. verb ទះដោយខ្នងដៃ, វាយដោយខ្នងដៃ
   to hit someone or something with the back of the hand
   វាយឬទះនរណាម្នាក់ដោយប្រើខ្នងដៃ
   He backhanded the ball across the net.
   គាត់បានវាយបាល់ដោយខ្នងដៃឆ្លងកាត់សំណាញ់។

Synonyms: slap, strike, hit

Antonyms: forehand

Forms: backhands, backhanding, backhanded