banish

បណ្តេញចេញ

1. verb បណ្តេញចេញ, និរទេស
   to send someone away from a country or place as an official punishment
   បណ្តេញនរណាម្នាក់ចេញពីប្រទេស ឬកន្លែងមួយជាទណ្ឌកម្មផ្លូវការ
   The king banished the traitor from the realm.
   ព្រះមហាក្សត្របានបណ្តេញជនក្បត់ចេញពីទឹកដី។
2. verb កម្ចាត់ចោល, រំសាយចោល
   to get rid of something completely
   បំបាត់ ឬជម្រុះអ្វីមួយចេញឱ្យអស់ពីខ្លួន
   Try to banish all negative thoughts.
   ចូរព្យាយាមកម្ចាត់គំនិតអវិជ្ជមានទាំងអស់ចោល។

Synonyms: exile, expel, dismiss, eject, oust

Antonyms: welcome, admit, accept

Forms: banished, banishing, banishes