Skip to content

beak

/bik/

ចំពុះ

  1. noun ចំពុះ, ចំពុះសត្វ
    the hard, pointed outer part of a bird's mouth
    ផ្នែកមាត់រឹងស្រួចខាងក្រៅរបស់សត្វបក្សី
    The bird carried a twig in its beak.
    សត្វស្លាបនោះបានពាំមែកឈើតូចមួយនៅក្នុងចំពុះរបស់វា។

Synonyms: bill, mandible, snout

Forms: beaks

Look up another word in the English–Khmer Dictionary

More words

urinary valiant vigilante viper weekday woe abstraction adjunct aspiration attentive auntie ballpark beige blasphemy blueberry boar bran brigadier broaden bubba bulky cameraman carnage chateau

Source: ToolOrca English–Khmer dictionary.