beak
/bik/ចំពុះ
- noun ចំពុះ, ចំពុះសត្វthe hard, pointed outer part of a bird's mouthផ្នែកមាត់រឹងស្រួចខាងក្រៅរបស់សត្វបក្សីThe bird carried a twig in its beak.
សត្វស្លាបនោះបានពាំមែកឈើតូចមួយនៅក្នុងចំពុះរបស់វា។
Synonyms: bill, mandible, snout
Forms: beaks
Look up another word in the English–Khmer Dictionary
More words
urinary valiant vigilante viper weekday woe abstraction adjunct aspiration attentive auntie ballpark beige blasphemy blueberry boar bran brigadier broaden bubba bulky cameraman carnage chateau
Source: ToolOrca English–Khmer dictionary.