belch

ក្អើក

1. verb ក្អើក, ភើ
   to let out air noisily from the stomach through the mouth
   បញ្ចេញខ្យល់ចេញពីក្រពះតាមមាត់ដោយមានសំឡេង
   He belched loudly after drinking the soda.
   គាត់បានភើឮខ្លាំងៗបន្ទាប់ពីផឹកភេសជ្ជៈមានហ្គាសរួច។
2. verb បញ្ចេញ, ព្រួស
   to send out smoke, flame, or gas with force
   បញ្ចេញផ្សែង ភ្លើង ឬឧស្ម័នយ៉ាងខ្លាំងក្លា
   The chimney belched thick black smoke.
   បំពង់ផ្សែងបានបញ្ចេញផ្សែងខ្មៅយ៉ាងក្រាស់។
3. noun ក្អើក, ការភើ
   an act of letting out gas noisily through the mouth
   អំពើនៃការបញ្ចេញខ្យល់ចេញតាមមាត់ដោយឮសំឡេង
   He apologized after letting out a belch.
   គាត់បានសុំទោសបន្ទាប់ពីបានភើមួយចេញមក។

Synonyms: burp, spew, emit, discharge, erupt

Forms: belches, belching, belched