belling

ការបំពាក់កណ្តឹង

1. verb ការបំពាក់កណ្តឹង, ពាក់កណ្តឹង
   present participle of bell; attaching a bell to something
   កិរិយាស័ព្ទ bell; ការបំពាក់កណ្តឹងទៅលើអ្វីមួយ
   She was belling the cat so it could not catch birds.
   នាងកំពុងពាក់កណ្តឹងឱ្យឆ្មាដើម្បីកុំឱ្យវាចាប់សត្វស្លាបបាន។
2. noun សម្រែកសត្វក្តាន់
   the deep cry or roaring sound of a stag
   សំឡេងស្រែក ឬទ្រហឹងរបស់សត្វក្តាន់ឈ្មោល
   We heard the distant belling of stags in the forest.
   យើងបានឮសម្រែកសត្វក្តាន់ឈ្មោលពីចម្ងាយនៅក្នុងព្រៃ។

Synonyms: bellowing, roaring, ringing

Forms: bell, belled, bells