beng

ដើមបេង

1. noun ដើមបេង, ឈើបេង
   a valuable tropical hardwood tree native to Southeast Asia, prized for its dense reddish-brown timber
   ប្រភេទឈើរឹងមានតម្លៃនៅតំបន់អាស៊ីអាគ្នេយ៍ ដែលមានសាច់ឈើពណ៌ត្នោតក្រហមស្វិតល្អ
   The antique table was carved from solid beng wood.
   តុបុរាណនេះត្រូវបានឆ្លាក់ចេញពីឈើបេងសុទ្ធ។

Synonyms: Afzelia xylocarpa

Forms: bengs