Skip to content

bequeath

/bɪˈkwiːð/

ផ្ទេរកេរ

  1. verb ផ្ទេរកេរ, ទុកកេរមរតកឱ្យ, បន្សល់ទុក
    to leave property or personal assets to someone by a will
    ផ្ទេរទ្រព្យសម្បត្តិ ឬកេរមរតកឱ្យទៅនរណាម្នាក់តាមរយៈបណ្តាំមរតក
    My grandfather bequeathed his vintage watch to me.
    លោកតារបស់ខ្ញុំបានផ្ទេរនាឡិកាបុរាណរបស់គាត់ទុកជាកេរឱ្យខ្ញុំ។

Synonyms: leave, will, pass on, bestow, grant

Forms: bequeathed, bequeathing, bequeaths

Look up another word in the English–Khmer Dictionary

More words

adjudicate adornment alumna antenatal aquaria astonish baccarat badness bagger barmaid bedchamber beeline bifurcation bluestone blustery brevet broomstick buckshot cakewalk camshaft capper centigrade cerebellar chamois

Source: ToolOrca English–Khmer dictionary.