bewitchment

អំពើអាបធ្មប់

1. noun អំពើអាបធ្មប់, ការដាក់ស្នេហ៍
   The act of casting a spell over someone, or the state of being under a spell.
   ការសូត្រមន្តដាក់ស្នេហ៍ ឬស្ថានភាពនៃការត្រូវមន្តអាគម។
   He believed his misfortune was caused by bewitchment.
   គាត់ជឿថាគ្រោះអាក្រក់របស់គាត់គឺបណ្តាលមកពីអំពើអាបធ្មប់។
2. noun ការទាក់ទាញចិត្ត, ការលង់ស្នេហ៍
   Great charm or fascination.
   ភាពទាក់ទាញយ៉ាងខ្លាំង ឬការចាប់ចិត្តយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ។
   The bewitchment of her eyes captured his heart.
   ភាពទាក់ទាញនៃភ្នែករបស់នាងបានឆក់យកបេះដូងរបស់គាត់។

Synonyms: enchantment, fascination, spell, allure, charm

Antonyms: repulsion, disenchantment

Forms: bewitchments