bifurcate

បែកជាពីរ

1. verb បែកជាពីរ, បំបែកជាពីរផ្លូវ, បែកជាមែកពីរ
   To divide into two branches or parts.
   បំបែកចេញជាពីរផ្នែក ឬជាពីរទិសដៅ។
   The main road bifurcates just outside the town.
   ផ្លូវធំបែកជាពីរនៅខាងក្រៅទីប្រជុំជនបន្តិច។
2. adjective ដែលបែកជាពីរ, មានពីរមែក
   Divided into two branches.
   ដែលបែកចេញជាពីរសាខា។
   The deer had bifurcate antlers.
   សត្វក្តាន់នោះមានស្នែងបែកជាពីរមែក។

Synonyms: split, fork, divide, separate, branch

Antonyms: converge, join, merge

Forms: bifurcated, bifurcating, bifurcates