bludgeon

ដំបងខ្លីធ្ងន់

1. noun ដំបងខ្លីធ្ងន់, ដំបង
   a thick, heavy stick with a heavy end, used as a weapon
   ដំបងខ្លីធ្ងន់ដែលមានក្បាលធំ ប្រើជាអាវុធសម្រាប់វាយ
   The attacker dropped the wooden bludgeon and fled.
   ជនវាយប្រហារបានទម្លាក់ដំបងខ្លីឈើនោះចោល រួចរត់គេចខ្លួនបាត់។
2. verb វាយដោយដំបងធ្ងន់, សំពង
   to hit someone repeatedly with a heavy object
   វាយប្រហារនរណាម្នាក់ម្តងហើយម្តងទៀតដោយវត្ថុធ្ងន់
   The victim was bludgeoned with a heavy pipe.
   ជនរងគ្រោះត្រូវបានគេសំពងដោយបំពង់ទីបយ៉ាងធ្ងន់។

Synonyms: club, cudgel, batter, strike, beat

Forms: bludgeons, bludgeoned, bludgeoning