bluster

សម្ដីអួតអាង

1. noun សម្ដីអួតអាង, សម្ដីក្អេងក្អាង
   loud, aggressive talk that has little real effect or meaning
   សម្តីខ្លាំងៗក្អេងក្អាងដែលគ្មានខ្លឹមសារពិតប្រាកដ
   His threats were merely empty bluster.
   ការគំរាមរបស់គាត់គ្រាន់តែជាសម្ដីអួតអាងទទេប៉ុណ្ណោះ។
2. verb និយាយគំរាមកំហែង, បក់បោកខ្លាំង
   to talk aggressively or blow fiercely
   និយាយបែបគំរាមកំហែង ឬខ្យល់បក់បោកយ៉ាងខ្លាំង
   Cold wind began to bluster through the trees.
   ខ្យល់ត្រជាក់ចាប់ផ្តើមបក់បោកយ៉ាងខ្លាំងកាត់តាមដើមឈើ។

Synonyms: brag, swagger, rant, roar

Forms: blustered, blustering, blusters