breach

ការបំពាន

1. noun ការបំពាន, ការល្មើស
   an act of breaking a law, agreement, or rule
   ទង្វើនៃការបំពានច្បាប់ កិច្ចព្រមព្រៀង ឬបទបញ្ជា
   They sued the company for breach of contract.
   ពួកគេបានប្តឹងក្រុមហ៊ុននោះពីបទបំពានកិច្ចសន្យា។
2. verb បំពាន, ទម្លុះ, ទម្លាយ
   to break through a wall, defense, or rule
   បំពាន ឬទម្លុះកំផែង ការពារ ឬច្បាប់
   Water breached the river dam.
   ទឹកបានហូរកាត់ទម្លុះទំនប់ទឹក។

Synonyms: violation, infringement, rupture, break, crack

Antonyms: compliance, observance

Forms: breached, breaching, breaches