breakage
/ˈbreɪkɪdʒ/ការបាក់បែក
- noun ការបាក់បែក, ការខូចខាតthe act of breaking something or the state of being brokenសកម្មភាពនៃការបំបែកអ្វីមួយ ឬស្ថានភាពនៃការបាក់បែកPack the glasses carefully to avoid breakage.
រៀបចំកែវដោយប្រុងប្រយ័ត្នដើម្បីកុំឱ្យបាក់បែក។ - noun របស់បាក់បែកthings that have been brokenរបស់របរដែលត្រូវបានបាក់បែកYou have to pay for any breakage.
អ្នកត្រូវបង់ប្រាក់សម្រាប់របស់បាក់បែកណាមួយ។
Synonyms: fracture, damage, destruction, ruin
Antonyms: repair, preservation
Forms: breakages
Look up another word in the English–Khmer Dictionary
More words
aggrieved albatross antivirus aquifer arouse assemblyman autocratic baller bereaved boldness bookseller brant capitulation cardiologist carelessly carotid charade coexistence concourse confide countryman crutch cursive cutout
Source: ToolOrca English–Khmer dictionary.