brink

មាត់ជ្រោះ

1. noun មាត់ជ្រោះ, មាត់ច្រាំង
   the edge of a cliff or other steep place
   គែមនៃទីខ្ពស់ ឬមាត់ជ្រោះចោត
   They stood on the brink of the cliff.
   ពួកគេបានឈរនៅលើមាត់ជ្រោះ។
2. noun មាត់ជ្រោះនៃ, ជិតដល់
   the point where something new, exciting, or dangerous is about to begin
   ចំណុចដែលអ្វីមួយជិតនឹងកើតឡើង ជាពិសេសរឿងគ្រោះថ្នាក់
   The two countries were on the brink of war.
   ប្រទេសទាំងពីរស្ថិតនៅលើមាត់ជ្រោះនៃសង្គ្រាម។

Synonyms: edge, verge, threshold, border, margin

Antonyms: center, middle

Forms: brinks