bunt

វាយបាល់ថ្នមៗ

1. verb វាយបាល់ថ្នមៗ, ទះបាល់ថ្នមៗ
   to hit a baseball lightly without swinging the bat
   វាយបាល់បេស្បលថ្នមៗដោយមិនបង្វិលដំបងវាយខ្លាំង
   The batter decided to bunt to advance the runner.
   អ្នកវាយកូនបាល់បានសម្រេចចិត្តវាយថ្នមៗដើម្បីឱ្យមិត្តរួមក្រុមរត់ទៅមុខ។
2. noun ការវាយបាល់ថ្នមៗ
   a lightly batted baseball that goes a short distance
   ការវាយកូនបាល់បេស្បលថ្នមៗឱ្យទៅចម្ងាយជិត
   His bunt caught the defense off guard.
   ការវាយបាល់ថ្នមៗរបស់គាត់ធ្វើឱ្យក្រុមការពារភ្ញាក់ផ្អើល។

Synonyms: tap, nudge

Antonyms: slug, strike

Forms: bunted, bunting, bunts