bust

បំបែក

1. verb បំបែក, ធ្វើឱ្យខូច, បែក
   to break or damage something
   វាយបំបែក ឬធ្វើឱ្យខូចខាត
   He bust the lock on the door.
   គាត់បានវាយបំបែកសោទ្វារ។
2. noun រូបចម្លាក់ពាក់កណ្តាលខ្លួន
   a sculpture of a person's head, shoulders, and chest
   រូបចម្លាក់ក្បាល ស្មា និងទ្រូងមនុស្ស
   There is a bronze bust in the library.
   មានរូបចម្លាក់សំរឹទ្ធពាក់កណ្តាលខ្លួនមួយនៅក្នុងបណ្ណាល័យ។
3. noun ដើមទ្រូង, រង្វង់ទ្រូង
   a woman's chest or breasts
   ទ្រូងឬសុដន់របស់ស្ត្រី
   The tailor measured her bust.
   ជាងកាត់ដេរបានវាស់ទំហំដើមទ្រូងរបស់នាង។

Synonyms: break, smash, ruin, statue, chest

Antonyms: repair, fix, mend

Forms: busted, busting, busts