chisel

ដែកខួច

1. noun ដែកខួច, ដាប់
   a long metal tool with a sharp edge, used for cutting wood, stone, or metal
   ឧបករណ៍ដែកវែងមានមុខមុត ប្រើសម្រាប់កាប់ ឆ្លាក់ ឬដាប់ឈើ ថ្ម ឬលោហៈ
   The sculptor used a hammer and chisel to shape the marble.
   ជាងចម្លាក់បានប្រើញញួរនិងដែកខួចដើម្បីឆ្លាក់ថ្មម៉ាប។
2. verb ដាប់, ឆ្លាក់
   to cut or shape something with a chisel
   កាត់ ចាំង ឬធ្វើជារូបរាងអ្វីមួយដោយប្រើដែកខួច
   He chiseled his name into the stone.
   គាត់បានដាប់ឆ្លាក់ឈ្មោះរបស់គាត់នៅលើផ្ទាំងថ្ម។

Synonyms: carve, sculpt, cut, gouge

Forms: chisels, chiseled, chiseling