clatter

សំឡេងគោះឆ្គោះឆ្គារ

1. noun សំឡេងគោះឆ្គោះឆ្គារ, សំឡេងទង្គិចគ្នា
   a continuous rattling sound made by hard objects hitting each other
   សំឡេងរណ្ដំគ្នាជាប់គ្នាកើតពីវត្ថុរឹងៗប៉ះទង្គិចគ្នា
   I heard a clatter of dishes coming from the kitchen.
   ខ្ញុំបានឮសំឡេងគោះឆ្គោះឆ្គារនៃចានក្បានចេញពីផ្ទះបាយ។
2. verb បន្លឺសំឡេងឆ្គោះឆ្គារ, គោះទង្គិចគ្នា
   to make a rattling sound by knocking together
   បន្លឺសំឡេងទង្គិចគ្នាជាបន្តបន្ទាប់
   The plates clattered onto the floor.
   ចានទាំងឡាយបានធ្លាក់ទង្គិចគ្នានៅលើឥដ្ឋ។

Synonyms: rattle, clank, clash, banging, racket

Antonyms: silence, quiet

Forms: clattered, clattering, clatters