commune

ឃុំ

1. noun ឃុំ, សហគមន៍រស់នៅរួមគ្នា
   a group of people living together and sharing possessions, or a local administrative division
   ក្រុមមនុស្សរស់នៅរួមគ្នាចែករំលែកទ្រព្យសម្បត្តិ ឬជាអង្គភាពរដ្ឋបាលមូលដ្ឋាន (ឃុំ)
   They decided to live together in an artist commune.
   ពួកគេបានសម្រេចចិត្តរស់នៅជុំគ្នាក្នុងសហគមន៍សិល្បករមួយ។
2. verb សន្ទនាផ្លូវចិត្ត, ផ្សារភ្ជាប់អារម្មណ៍
   to share intimate thoughts and feelings with someone or nature
   ការផ្សារភ្ជាប់គំនិត ឬអារម្មណ៍យ៉ាងជិតស្និទ្ធជាមួយធម្មជាតិឬអ្នកដទៃ
   She went to the forest to commune with nature.
   នាងបានទៅព្រៃដើម្បីផ្សារភ្ជាប់អារម្មណ៍ជាមួយធម្មជាតិ។

Synonyms: community, collective, fellowship, connect

Forms: communes, communed, communing