conciliate
/kənˈsɪliˌeɪt/ផ្សះផ្សា
- verb ផ្សះផ្សា, សម្រុះសម្រួល, លួងលោមto stop someone from being angry or discontented; to placateធ្វើឱ្យនរណាម្នាក់បាត់ខឹង ឬស្ងប់ចិត្ត; សម្រុះសម្រួលទំនាស់He made concessions to conciliate the striking workers.
គាត់បានធ្វើការយោគយល់ខ្លះដើម្បីផ្សះផ្សាជាមួយកម្មករដែលធ្វើកូដកម្ម។
Synonyms: placate, pacify, appease, mollify, reconcile
Antonyms: provoke, alienate, antagonize
Forms: conciliated, conciliating, conciliates
Look up another word in the English–Khmer Dictionary
More words
calcaneus calibrator cardioid cataplexy centromere chalker chilla circumscribe coelacanth colback colloquia compressional confabulation contretemps cooee coucher cowman craver cupbearer curtilage deceitfulness denervation deviously diagnostician
Source: ToolOrca English–Khmer dictionary.