concomitant

ដែលកើតឡើងទន្ទឹមគ្នា

1. adjective ដែលកើតឡើងទន្ទឹមគ្នា, ដែលភ្ជាប់ជាមួយ
   naturally accompanying or associated
   ដែលកើតឡើង ឬអមដំណើរជាមួយគ្នាជាធម្មជាតិ
   Economic growth brought a concomitant rise in energy demand.
   កំណើនសេដ្ឋកិច្ចបាននាំមកនូវការកើនឡើងតម្រូវការថាមពលទន្ទឹមគ្នា។
2. noun អ្វីដែលកើតឡើងទន្ទឹមគ្នា
   a phenomenon that naturally accompanies something else
   បាតុភូត ឬអ្វីមួយដែលកើតឡើងអមជាមួយរឿងមួយទៀត
   Loss of memory is often a concomitant of old age.
   ការបាត់បង់ការចងចាំច្រើនតែកើតឡើងទន្ទឹមគ្នានឹងវ័យចំណាស់។

Synonyms: accompanying, associated, attendant, connected

Antonyms: unrelated, independent

Forms: concomitants