corner

ជ្រុង

1. noun កែង, ជ្រុង
   the place where two walls or streets meet
   កន្លែងដែលជញ្ជាំងពីរ ឬផ្លូវពីរប្រសព្វគ្នា
   Wait for me at the corner of the street.
   ចាំខ្ញុំនៅត្រង់កែងផ្លូវ។
2. verb ឡោមព័ទ្ធ, ដេញកៀរ
   to force someone into a place from which they cannot escape
   បង្ខំឱ្យនរណាម្នាក់ចូលទៅកន្លែងដែលគេចមិនរួច
   The police cornered the thief in an alley.
   ប៉ូលិសបានឡោមព័ទ្ធចោរនោះជាប់នៅក្នុងផ្លូវលំមួយ។

Synonyms: bend, angle, intersection, nook, trap

Forms: corners, cornered, cornering