cough

ក្អក

1. verb ក្អក
   to expel air from the lungs with a sudden sharp sound
   បញ្ចេញខ្យល់ពីសួតមកក្រៅភ្លាមៗដោយមានសំឡេងខ្លាំង
   He covered his mouth when he started to cough.
   គាត់បានខ្ទប់មាត់នៅពេលដែលគាត់ចាប់ផ្តើមក្អក។
2. noun ជំងឺក្អក, ការក្អក, សំឡេងក្អក
   an act or sound of coughing, or a medical condition causing it
   ទង្វើ ឬសំឡេងនៃការក្អក ឬអាការជំងឺដែលបណ្តាលឱ្យក្អក
   I took some medicine to soothe my cough.
   ខ្ញុំបានលេបថ្នាំដើម្បីជួយសម្រាលអាការក្អករបស់ខ្ញុំ។

Synonyms: hack, clear throat, bark

Forms: coughs, coughed, coughing