crocket

ក្បូរក្បាច់ឆ្លាក់

1. noun ក្បូរក្បាច់ឆ្លាក់, ក្បាច់រាងស្លឹកឈើ
   A small carved ornament, typically in the form of curled foliage, used on the inclined sides of Gothic spires and pinnacles.
   ក្បាច់ចម្លាក់លម្អតូចៗ ជាទូទៅមានរាងស្លឹកឈើរមូរ ប្រើលើជ្រុងជម្រាលនៃសំណង់ស្ថាបត្យកម្មហ្គោធិក។
   The spires of the cathedral were decorated with crockets.
   កំពូលស្រួចនៃវិហារត្រូវបានតុបតែងដោយក្បូរក្បាច់រាងស្លឹកឈើ។

Synonyms: ornament, decoration

Forms: crockets