defy

ប្រឆាំង

1. verb ប្រឆាំង, មិនស្តាប់បង្គាប់
   to openly resist or refuse to obey an authority or rule
   ប្រឆាំងតទល់ដោយចំហ ឬមិនព្រមធ្វើតាមបញ្ជា
   The soldiers chose to defy the unlawful order.
   កងទាហានបានសម្រេចចិត្តប្រឆាំងនឹងបញ្ជាខុសច្បាប់នោះ។

Synonyms: resist, challenge, flout, disobey, confront

Antonyms: obey, surrender, yield

Forms: defied, defying, defies