Skip to content

disequilibrium

/ˌdɪsˌiːkwɪˈlɪbriəm/

អតុល្យភាព

  1. noun អតុល្យភាព, ការបាត់បង់លំនឹង
    A lack of balance or stability, especially in an economy or system.
    កង្វះលំនឹង ឬអស្ថិរភាព ជាពិសេសក្នុងសេដ្ឋកិច្ច ឬប្រព័ន្ធណាមួយ។
    Rapid inflation caused market disequilibrium.
    អតិផរណាយ៉ាងលឿនបានបណ្តាលឱ្យមានអតុល្យភាពទីផ្សារ។

Synonyms: imbalance, instability, unevenness, disparity

Antonyms: equilibrium, balance, stability

Forms: disequilibriums, disequilibria

Look up another word in the English–Khmer Dictionary

More words

coppery cotillion cottonmouth crumpet daguerreotype damascene debase decoction destructively desultory diatom diffident disgracefully dismally diverticulitis effervescence effete elastomeric emptor erythrocyte eurythmics eventuate expropriate extensibility

Source: ToolOrca English–Khmer dictionary.