disequilibrium
/ˌdɪsˌiːkwɪˈlɪbriəm/អតុល្យភាព
- noun អតុល្យភាព, ការបាត់បង់លំនឹងA lack of balance or stability, especially in an economy or system.កង្វះលំនឹង ឬអស្ថិរភាព ជាពិសេសក្នុងសេដ្ឋកិច្ច ឬប្រព័ន្ធណាមួយ។Rapid inflation caused market disequilibrium.
អតិផរណាយ៉ាងលឿនបានបណ្តាលឱ្យមានអតុល្យភាពទីផ្សារ។
Synonyms: imbalance, instability, unevenness, disparity
Antonyms: equilibrium, balance, stability
Forms: disequilibriums, disequilibria
Look up another word in the English–Khmer Dictionary
More words
coppery cotillion cottonmouth crumpet daguerreotype damascene debase decoction destructively desultory diatom diffident disgracefully dismally diverticulitis effervescence effete elastomeric emptor erythrocyte eurythmics eventuate expropriate extensibility
Source: ToolOrca English–Khmer dictionary.