disgrace

ភាពអាម៉ាស់

1. noun ភាពអាម៉ាស់, ការបាត់បង់កិត្តិយស
   loss of respect and honor as the result of a bad action
   ការបាត់បង់ការគោរព និងកិត្តិយសដោយសារទង្វើមិនល្អ
   His criminal behavior brought disgrace to his family.
   អាកប្បកិរិយាឧក្រិដ្ឋរបស់គាត់បាននាំភាពអាម៉ាស់ដល់គ្រួសារ។
2. verb ធ្វើឱ្យអាម៉ាស់មុខ, ធ្វើឱ្យខូចកេរ្តិ៍ឈ្មោះ
   to make people lose respect for you or someone else
   ធ្វើឱ្យគេលែងគោរព ឬខូចកិត្តិយសខ្លួនឯងឬអ្នកដទៃ
   He disgraced his school by cheating on the test.
   គាត់បានធ្វើឱ្យសាលាអាម៉ាស់មុខដោយសារការលួចចម្លងក្នុងការប្រឡង។

Synonyms: shame, dishonor, humiliation, scandal

Antonyms: honor, glory, pride

Forms: disgraced, disgracing, disgraces