disillusion

ការដឹងខ្លួនខកបំណង

1. verb ធ្វើឱ្យភ្ញាក់រលឹក, ធ្វើឱ្យអស់ជំនឿ, ធ្វើឱ្យបាត់ការយល់ច្រឡំ
   to free from a false belief or illusion, usually causing disappointment
   ធ្វើឱ្យដឹងការពិតនិងអស់ជំនឿ ដែលនាំឱ្យខកចិត្តចំពោះអ្វីមួយ
   Working in politics quickly disillusioned him.
   ការធ្វើការក្នុងវិស័យនយោបាយបានធ្វើឱ្យគាត់អស់ជំនឿយ៉ាងឆាប់រហ័ស។
2. noun ការអស់ជំនឿ, ការខកបំណង
   a feeling of disappointment resulting from the discovery that something is not as good as believed
   អារម្មណ៍ខកចិត្តបន្ទាប់ពីដឹងថាអ្វីមួយមិនល្អដូចការរំពឹងទុក
   There was a growing sense of disillusion among the voters.
   មានការកើនឡើងនូវអារម្មណ៍អស់ជំនឿក្នុងចំណោមអ្នកបោះឆ្នោត។

Synonyms: disenchant, undeceive, disappoint

Antonyms: enchant, delude

Forms: disillusioned, disillusioning, disillusions