disjoint

ផ្តាច់ចេញពីគ្នា

1. verb ផ្តាច់ចេញពីគ្នា, ដកសន្លាក់, បំបែក
   to disturb the connection or relation between; separate at the joints
   បំបែកចេញពីគ្នា ឬដោះសន្លាក់
   The butcher disjointed the chicken quickly.
   អ្នកលក់សាច់បានកាត់សន្លាក់មាន់នោះយ៉ាងលឿន។
2. adjective ដែលមិនជាប់ទាក់ទងគ្នា, ដែលដាច់ដោយឡែក
   having no elements in common (in mathematics)
   ដែលគ្មានធាតុរួមគ្នា (ក្នុងគណិតវិទ្យា)
   These two sets are disjoint.
   សំណុំទាំងពីរនេះគ្មានធាតុរួមគ្នាឡើយ។

Synonyms: separate, disconnect, dismember, dislocate

Antonyms: join, connect, combine

Forms: disjoints, disjointed, disjointing