dislocate

ថ្លោះ

1. verb ថ្លោះ, របូតសន្លាក់
   to put a bone out of its normal position at a joint
   ធ្វើឱ្យឆ្អឹងរបូតចេញពីសន្លាក់ធម្មតា
   He fell and dislocated his shoulder.
   គាត់បានដួលហើយថ្លោះស្មា។
2. verb រំខាន, ធ្វើឱ្យរអាក់រអួល
   to disrupt the normal operation of something
   រំខានដល់ដំណើរការធម្មតានៃអ្វីមួយ
   The storm dislocated public transit across the city.
   ព្យុះបានធ្វើឱ្យរអាក់រអួលដល់ការដឹកជញ្ជូនសាធារណៈទូទាំងទីក្រុង។

Synonyms: displace, luxate, disrupt, disorganize

Antonyms: reinstate, align, order

Forms: dislocates, dislocated, dislocating