dislocated

ដែលថ្លោះសន្លាក់

1. adjective ដែលថ្លោះសន្លាក់, ដែលរបូតឆ្អឹងសន្លាក់
   out of its normal joint position (of a bone)
   ដែលរបូតចេញពីទីតាំងសន្លាក់ធម្មតា (ឆ្អឹង)
   He went to the hospital with a dislocated shoulder.
   គាត់បានទៅមន្ទីរពេទ្យដោយសារថ្លោះសន្លាក់ស្មា។
2. adjective ដែលរំខានដល់ដំណើរការ, ដែលបែកខ្ញែក
   disrupted or moved from normal location or functioning
   ដែលត្រូវកាត់ផ្តាច់ ឬរំខានពីស្ថានភាពធម្មតា
   Many dislocated families were forced to move by the war.
   គ្រួសារជាច្រើនដែលត្រូវព្រាត់ប្រាសត្រូវបានបង្ខំឱ្យផ្លាស់ទីដោយសារសង្គ្រាម។

Synonyms: displaced, unhinged, disconnected, separated

Antonyms: jointed, connected, settled