dismiss

បណ្តេញចេញ

1. verb បណ្តេញចេញ, បញ្ឈប់ពីការងារ
   to remove someone from their job
   ដកនរណាម្នាក់ចេញពីការងាររបស់ពួកគេ
   He was dismissed from his post for misconduct.
   គាត់ត្រូវបានបណ្តេញចេញពីមុខតំណែងដោយសារការប្រព្រឹត្តខុសឆ្គង។
2. verb ច្រានចោល, មិនយកចិត្តទុកដាក់
   to decide that something is not important and reject it
   សម្រេចចិត្តថាអ្វីមួយមិនសំខាន់ ហើយបដិសេធចោល
   The judge dismissed the claim.
   ចៅក្រមបានច្រានចោលពាក្យបណ្តឹងនោះ។
3. verb អនុញ្ញាតឱ្យចេញ, រំសាយ
   to allow someone or a group to leave
   អនុញ្ញាតឱ្យនរណាម្នាក់ ឬក្រុមមនុស្សចាកចេញ
   The teacher dismissed the class early.
   គ្រូបានអនុញ្ញាតឱ្យសិស្សចេញពីថ្នាក់មុនម៉ោង។

Synonyms: fire, discharge, reject, disregard

Antonyms: hire, accept, admit

Forms: dismisses, dismissed, dismissing