dispel

បំបាត់

1. verb បំបាត់, រំសាយ, កម្ចាត់
   to make a doubt, feeling, or belief disappear
   ធ្វើឱ្យមន្ទិលសង្ស័យ អារម្មណ៍ ឬជំនឿបាត់ទៅ
   The minister wanted to dispel rumors about his resignation.
   រដ្ឋមន្ត្រីចង់បំបាត់ពាក្យចចាមអារ៉ាមអំពីការលាលែងពីតំណែងរបស់គាត់។

Synonyms: banish, eliminate, dismiss, dissipate, scatter

Antonyms: engender, foster, prolong

Forms: dispelled, dispelling, dispels