ditch

ប្រឡាយ

1. noun ប្រឡាយ, រណ្ដៅ, ចង្អូរ
   a long narrow hole dug in the ground, usually to hold or carry water
   រណ្ដៅវែងចង្អៀតដែលជីកក្នុងដី ជាទូទៅសម្រាប់ដក់ ឬបង្ហូរទឹក
   His car slipped off the road into a ditch.
   ឡានរបស់គាត់បានរអិលធ្លាក់ផ្លូវចូលទៅក្នុងប្រឡាយ។
2. verb បោះបង់ចោល, រត់ចោល
   to get rid of or abandon something or someone
   បោះបង់ចោល ឬឈប់ពាក់ព័ន្ធនឹងអ្វីមួយឬនរណាម្នាក់
   He decided to ditch his old habits.
   គាត់បានសម្រេចចិត្តបោះបង់ទម្លាប់ចាស់ៗរបស់គាត់ចោល។

Synonyms: trench, channel, abandon, discard, drop

Antonyms: keep, retain

Forms: ditches, ditching, ditched