eccentric

ប្លែកគេ

1. adjective ប្លែកគេ, ខុសគេ, ចម្លែក
   behaving in an unusual or strange way
   មានអាកប្បកិរិយាចម្លែក ឬខុសពីធម្មតា
   He is known for his eccentric behavior.
   គាត់ត្រូវបានគេស្គាល់ដោយសារតែអាកប្បកិរិយាប្លែកគេរបស់គាត់។
2. noun មនុស្សប្លែកគេ, មនុស្សខុសគេ
   a person who has unusual habits or opinions
   មនុស្សដែលមានទម្លាប់ ឬគំនិតចម្លែកខុសពីគេ
   The artist was considered an eccentric.
   វិចិត្រកររូបនោះត្រូវបានគេចាត់ទុកថាជាមនុស្សប្លែកគេម្នាក់។

Synonyms: unconventional, quirky, odd, peculiar, strange

Antonyms: normal, conventional, ordinary

Forms: eccentrics