effacement

ការលុបបំបាត់

1. noun ការលុបបំបាត់, ការលុបចោល
   the act of wiping out or removing something
   សកម្មភាពនៃការលុបបំបាត់ ឬជម្រះចោលអ្វីមួយ
   Time caused the gradual effacement of the inscription on the stone.
   ពេលវេលាបានធ្វើឱ្យមានការលុបបាត់បន្តិចម្តងៗនូវសិលាចារឹកលើថ្ម។
2. noun ការបន្ទាបខ្លួន, ភាពមិនអួតអាង
   the act of keeping oneself in the background (self-effacement)
   ការបន្ទាបខ្លួន ឬមិនចង់ឱ្យគេចាប់អារម្មណ៍លើខ្លួន
   Her modesty and self-effacement were admired by all.
   ភាពសុភាពរាបសារនិងការបន្ទាបខ្លួនរបស់នាងត្រូវបានគ្រប់គ្នាកោតសរសើរ។

Synonyms: erasure, obliteration, deletion, elimination

Antonyms: creation, restoration

Forms: effacements