eldest

ច្បង

1. adjective ច្បង, បងគេ
   oldest (used especially of members of a family)
   ដែលចាស់ជាងគេ (ជាពិសេសសមាជិកក្នុងគ្រួសារ)
   Her eldest daughter is studying abroad.
   កូនស្រីច្បងរបស់គាត់កំពុងរៀននៅបរទេស។
2. noun កូនច្បង
   the oldest child or person in a family
   កូនច្បង ឬមនុស្សចាស់ជាងគេក្នុងគ្រួសារ
   He is the eldest of four brothers.
   គាត់ជាកូនច្បងក្នុងចំណោមបងប្អូនប្រុសបួននាក់។

Synonyms: oldest, firstborn

Antonyms: youngest

Forms: elder