eminence

ភាពល្បីល្បាញ

1. noun ភាពល្បីល្បាញ, ភាពខ្ពង់ខ្ពស់, ឧត្តមភាព
   fame or high position recognized within a field
   កេរ្តិ៍ឈ្មោះល្បីល្បាញ ឬឋានៈខ្ពង់ខ្ពស់ដែលគេទទួលស្គាល់ក្នុងវិស័យណាមួយ
   He rose to eminence as a talented surgeon.
   គាត់បានឡើងដល់កម្រិតល្បីល្បាញជាគ្រូពេទ្យវះកាត់ដ៏មានទេពកោសល្យ។

Synonyms: distinction, prominence, fame, renown, prestige

Antonyms: obscurity, insignificance

Forms: eminences