enchanter
/ɪnˈtʃæntər/គ្រូមន្តអាគម
- noun គ្រូមន្តអាគម, អ្នកចេះអាគម, អ្នកបញ្ចុះស្នេហ៍a person who uses magic or casts spells on peopleមនុស្សដែលប្រើមន្តអាគម ឬសូត្រមន្តដាក់អ្នកដទៃThe story tells of an evil enchanter who cursed the castle.
រឿងនេះនិយាយអំពីគ្រូមន្តអាគមកំណាចម្នាក់ដែលបានដាក់បណ្តាសាលើប្រាសាទ។
Synonyms: wizard, magician, sorcerer, warlock, mage
Forms: enchanters
Look up another word in the English–Khmer Dictionary
More words
dander depolarization depositional desiccation discriminant dispirited disrespectfully drow durbar ecclesiastic egghead emphases endoscope erogenous escapement exhume felonious fibrin fingerless fitful fortuitously freestone gannet garnishment
Source: ToolOrca English–Khmer dictionary.