epidemic

ជំងឺរាតត្បាត

1. noun ជំងឺរាតត្បាត, ការរាតត្បាតជំងឺ
   a widespread outbreak of an infectious disease in a community
   ការផ្ទុះឡើង និងរាលដាលយ៉ាងខ្លាំងនៃជំងឺឆ្លងក្នុងសហគមន៍មួយ
   The city suffered a flu epidemic last winter.
   ទីក្រុងនេះបានរងការរាតត្បាតជំងឺផ្តាសាយកាលពីរដូវរងាមុន។
2. adjective ដែលរាតត្បាត, រាលដាលខ្លាំង
   spreading rapidly and extensively
   ដែលរីករាលដាលយ៉ាងឆាប់រហ័ស និងទូលំទូលាយ
   Crime has reached epidemic proportions in this area.
   បទឧក្រិដ្ឋបានឈានដល់កម្រិតរាតត្បាតខ្លាំងនៅក្នុងតំបន់នេះ។

Synonyms: outbreak, plague, pandemic, rampant, widespread

Antonyms: endemic, contained

Forms: epidemics