exterior

ខាងក្រៅ

1. noun ខាងក្រៅ, ផ្ទៃខាងក្រៅ
   the outer surface or structure of something
   ផ្នែក ឬផ្ទៃដែលនៅខាងក្រៅ
   The exterior of the building was painted white.
   ផ្នែកខាងក្រៅនៃអគារត្រូវបានលាបពណ៌ស។
2. adjective ខាងក្រៅ
   situated on or relating to the outside
   ដែលស្ថិតនៅខាងក្រៅ
   The exterior walls are made of brick.
   ជញ្ជាំងខាងក្រៅធ្វើអំពីឥដ្ឋ។

Synonyms: outside, outer, surface, facade

Antonyms: interior, inside

Forms: exteriors