faint

សន្លប់

1. verb សន្លប់, ខ្យល់គរ, ងងឹតមុខដួល
   to lose consciousness temporarily
   បាត់បង់ស្មារតីមួយរយៈខ្លី
   She fainted because of the intense heat.
   នាងបានសន្លប់ដោយសារតែកម្ដៅខ្លាំងពេក។
2. adjective ខ្សោយៗ, ស្រអាប់, តិចៗ
   barely perceptible; not strong or clear
   ដែលមើលឃើញ ឬឮមិនច្បាស់ មិនខ្លាំង ឬមិនភ្លឺ
   I heard a faint sound in the distance.
   ខ្ញុំបានឮសំឡេងតិចៗពីចម្ងាយ។

Synonyms: pass out, collapse, dim, weak, slight

Antonyms: revive, strong, loud

Forms: faints, fainting, fainted, fainter, faintest