falter

ទ្រេតទ្រោត

1. verb ទ្រេតទ្រោត, ទន់ដៃទន់ជើង, រង្គោះរង្គើ
   to lose strength, momentum, or confidence
   បាត់បង់កម្លាំង ល្បឿន ឬទំនុកចិត្ត
   Her voice began to falter as she told the sad story.
   សំឡេងរបស់នាងចាប់ផ្តើមរអាក់រអួលនៅពេលនាងរៀបរាប់ពីរឿងដ៏ក្រៀមក្រំនោះ។
2. verb ទាក់ជើង, ដើរទ្រេតទ្រោត
   to walk or move unsteadily
   ដើរ ឬធ្វើចលនាដោយមិននឹងនរ
   He faltered for a moment before regaining his balance.
   គាត់បានទ្រេតទ្រោតមួយភ្លែតមុននឹងទប់លំនឹងបានមកវិញ។

Synonyms: hesitate, stumble, waver, wobble, fluctuate

Antonyms: persist, endure

Forms: faltered, faltering, falters