fawn

កូនក្តាន់

1. noun កូនក្តាន់, កូនឈ្លូស
   a young deer in its first year
   កូនសត្វក្តាន់ដែលមានអាយុមិនទាន់ដល់មួយឆ្នាំ
   A mother deer was grazing with her fawn.
   មេក្តាន់កំពុងស៊ីស្មៅជាមួយកូនក្តាន់របស់វា។
2. verb អែបអប, លើកជើង, បញ្ជោរ
   to try to please someone by giving excessive flattery or praise
   ព្យាយាមផ្គាប់ចិត្តនរណាម្នាក់ដោយការបញ្ជោរឬលើកជើងហួសហេតុ
   Staff members fawned over the visiting celebrity.
   បុគ្គលិកបាននាំគ្នាអែបអបតារាល្បីដែលមកបំពេញទស្សនកិច្ច។

Synonyms: flatter, grovel, cringe, toady, young deer

Forms: fawned, fawning, fawns