fracture

ការបាក់ឆ្អឹង

1. noun ការបាក់ឆ្អឹង, ស្នាមប្រេះ, ការបាក់បែក
   a break, crack, or split in a bone or hard material
   ការបាក់ ការប្រេះ ឬការបែកនៅក្នុងឆ្អឹង ឬវត្ថុរឹង
   The X-ray showed a fracture in his left arm.
   ការថតកាំរស្មីអ៊ិចបានបង្ហាញពីការបាក់ឆ្អឹងនៅដៃឆ្វេងរបស់គាត់។
2. verb បាក់, ប្រេះ, បំបែក
   to break or crack, or make something do this
   បាក់ ឬប្រេះ ឬធ្វើឱ្យអ្វីមួយបាក់ប្រេះ
   He fell from the tree and fractured his wrist.
   គាត់បានធ្លាក់ពីលើដើមឈើ ហើយបាក់កដៃ។

Synonyms: break, crack, rupture, split, fissure

Forms: fractures, fractured, fracturing