habilitation

សញ្ញាបត្របង្រៀនជាន់ខ្ពស់

1. noun សញ្ញាបត្របង្រៀនជាន់ខ្ពស់, សិទ្ធិបង្រៀនកម្រិតសាកលវិទ្យាល័យ
   The qualification required in some European countries to conduct self-directed university teaching.
   គុណវុឌ្ឍិខ្ពស់បំផុតដែលតម្រូវក្នុងបណ្តាប្រទេសអឺរ៉ុបមួយចំនួនដើម្បីមានសិទ្ធិបង្រៀននៅសាកលវិទ្យាល័យ។
   She completed her habilitation in modern history last year.
   នាងបានបញ្ចប់ការប្រឡងយកសញ្ញាបត្របង្រៀនជាន់ខ្ពស់ផ្នែកប្រវត្តិសាស្ត្រទំនើបកាលពីឆ្នាំមុន។
2. noun ការបណ្តុះបណ្តាលជំនាញរស់នៅ
   The process of helping someone acquire skills needed for daily life.
   ដំណើរការជួយបណ្តុះបណ្តាលមនុស្សឱ្យទទួលបានជំនាញចាំបាច់សម្រាប់ការរស់នៅប្រចាំថ្ងៃ។
   Children with developmental delays benefit from early habilitation.
   កុមារដែលមានការលូតលាស់យឺតទទួលបានអត្ថប្រយោជន៍ពីការបណ្តុះបណ្តាលជំនាញរស់នៅតាំងពីដំបូង។

Synonyms: qualification, training, rehabilitation

Forms: habilitations